Sumerië
Oud rijk in Mesopotamië, vanaf ca. 5000-1800 v.C. Later ook Babylonië, Assyrië enz. Momenteel Irak.
Susa / Soesa
Oude stad in noordwest-Iran, al belangrijk in de Babylonische, Perzische en Parthische tijd. Gelegen nabij het huidige plaatsje Shush, ca. 200 km. ten oosten van Al-Kut (Irak). Susa heeft periodes gekend van grote bloei en was een beroemde stad in de oude Mesopotamische geschiedenis. De archeologische site is een gigantische aaneenschakeling van ruïnes. Susa, afgeleid van het oud-Sumerische woord Shushan, wat lelie betekent, is gesticht in ca. 4000 v.C. Het wordt vaak genoemd in de Joodse Tenach en de christelijke bijbel. Tijdens de Babylonische ballingschap in de 6e eeuw v.C. leefden hier de profeten Daniël en Nehemia. Esther werd koning en redde de Joden van volkerenmoord / uitroeiing. Nog vóór de Babylonische periode was Susa al de hoofdstad van het rijk der Elamieten. Tijdens de bloeiperiode van het Elamitische rijk zijn vele bijzondere objecten van Babylon naar Susa verhuisd, die bij de opgravingen weer teruggevonden werden, waaronder de codex van Hammurabi en de stèle van Naram-Sin. Toen in 323 v.C. Alexander de Grote het Perzische rijk veroverde nam Susa snel in betekenis af, maar na zijn dood werd het naast Ctesiphon één van de twee hoofdsteden van het rijk der Parthen. Darius I en Ataxerxes I overwinterden in Susa en waren in de zomer in Ctesiphon, ze bouwden prachtige paleizen in Susa. In 116 veroverde Trajanus Susa, dit is de meest oostelijke locatie van het Romeinse rijk. Susa is twee keer vernietigd: in 647 v.C. door Assurbanipal en in 639 a.D. door de Saracenen, in naam van de islam. Na 639 werd Susa verlaten.