Lexicon van de oudheid si
De sibillen uit de oudheid profetiseerden vanuit een stad of streek, waarnaar ze ook werden vernoemd. In Homerus' tijd waren de sibillen waarschijnlijk nog onbekend, want in geen enkel van zijn geschriften kunnen we er over lezen. Volgens vele overleveringen richtte Themis, de alwijze, de godin van de gerechtigheid en uitvindster van de orakels en voorspellingskunst, het orakel van Delfi op. Ze bewaakt de juiste orde of het juiste verloop der dingen. Ze is de godin van recht, wet en orde; heerseres over de seizoenen; beschermster van vergaderingen en de gastvrijheid. Ze wordt afgebeeld als een blinde of geblinddoekte vrouw; in haar handen draagt ze een weegschaal en de hoorn des overvloeds. De Romeinen noemden haar Justitia. Andere verhalen vertellen over Cybele, als moedergodin die de oorsprong was van het fenomeen sibille. Eveneens wordt regelmatig Gea/Gaea genoemd alsmede Phoebe (bijnaam van Artemis, zuster van Apollo). Waar aanvankelijk Plato over slechts één sibille praatte, groeide dit aantal langzaam uit tot 9 en uiteindelijk werd door de Romeinen de 10e toegevoegd: de Tiburtijnse sibille (In de Middeleeuwen werden er overigens nóg eens twee aan toegevoegd om te komen tot het heilige getal van 12). Er bestaat nogal wat verwarring omtrent de sibilles, met name in relatie tot hun zetelplaatsen en oorsprong, deze verwarring is te wijten aan de tegenstrijdige overleveringen uit de oudheid, blijkbaar wist men toen ook al niet goed de sibilles uit elkaar te houden. Zo ver we weten is Heraclitus de eerste die er iets over vermeldt in de 5e eeuw v.C. Ze worden niet bij eigennaam genoemd, maar naar de locatie van hun tempels/heiligdommen. De sibillen leefden vrijwel uitsluitend in holen en grotten en van hen werd verwacht dat zij maagdelijke vrouwen waren en bleven, aanvankelijk jonge, later volwassen vrouwen (50+). De grotten werden gezien als de baarmoeder van de aarde: Gaea of Themis, de bron van alle levende dingen op aarde. Hun sessies voerden de sibillen meestal uit, nadat zij in een staat van extase terecht waren gekomen. Zij waren vrijwel uitsluitend gezeten op driepotige krukjes, de zogenaamde "tripoïdes" en spraken hun orakels meestal uit in hexameter-vorm. In de Sixtijnse kapel kunnen we fresco's van Michelangelo bewonderen die de sibillen voorstellen, ook zien we ze terug in de bibliotheek van paus Julius de tweede en op het plafond van de kathedraal te Siena. In de Middeleeuwen werd vaak gewaarschuwd voor de sibillijnse grotten, die ook wel venusbergen- /heuvels genoemd werden, daar zouden zich doden en demonen ophouden.
Zie ook: onze sibille-pagina.
Italiaans eiland, door de straat van Messina gescheiden van Calabrië. Bergachtig en vulkanisch (Etna, 3263 m.). Hoofdstad: Palermo. De oudste bewoners waren de Sicani en de Siculi in het 2e millenium v.C. In 1100 v.C. bevonden zich op Sicilië Phoenicische factorijen, in de 8ste eeuw Griekse koloniën waaronder Siracuse. In de 6e eeuw v.C. kwamen de Phoenicische steden onder Carthaags gezag en in 241 v.C. werd Sicilië een Romeinse provincie. Later is het respectievelijk in handen komen te vallen van: Oostgoten Vandalen, Byzantijnen en Arabieren. Van 1061 tot 1091 werd Sicilië veroverd door de Noormannen die tevens het koninkrijk Napels stichtten, waarmee Sicilië tot diep in de 19e eeuw staatkundig verbonden bleef. Sinds 1735 regeerde een tak van het huis Bourbon over Napels en Sicilië. In 1860 werden de Bourbons door Garibaldi verdreven, waarna Sicilië een deel werd van het koninkrijk Italië.
Italiaanse stad in Toscane, hoofdstad van de gelijknamige provincie. Siena heeft een stadhuis uit de 13e-14e eeuw. Andere bezienswaardigheden zijn: het "Palazzo Picolomini" uit de 15e eeuw, de kathedraal met bibliotheek en museum uit de 13e eeuw, de "Santa Maria della Scala" uit de 13e eeuw en de "San Fransesco" uit de 14e eeuw. In de oudheid heette Siena: "Sena Julia".
Streek in het oude Mesopotamië waar ooit de stad Babylon gebouwd werd, zeg maar het hart van het oude Babylonië. De term Sinear wordt vooral gebruikt in de bijbel.
Oude stad in Noord-Babylonië. Gelegen aan de Eufraat, in het huidige Irak, ca. 20km. ten Zuidwesten van Bagdad. Het was één van de hoofdsteden in Sargons' tijd en bevat een grote tempel gewijd aan de zonne-god Shamash. In 1882 voor het eerst gedeeltelijk blootgelegd, vele kleitabletten met inscripties zijn er gevonden.
Italiaans: "Capella Sistina". Huiskapel van de paus in het Vaticaan, gebouwd 1473-1481 onder Sixtus IV, met altaarstuk en plafondschilderingen van Michelangelo.
