Lexicon van de oudheid se
Gevestigd, zich nederzetten op een vaste verblijflaats. Het tegengestelde van een nomadenbestaan / jagers / verzamelaars.
Werd in 14 a.D. prefect van de keizerlijke lijfwacht. Won het vertrouwen van keizer Tiberius. Vergiftigde in 23 a.D. diens (Tiberius') broer en troonopvolger Drusus. Streefde ernaar keizer te worden, maar zijn staatsgreep mislukte, hij werd uiteindelijk terechtgesteld.
Oude stad in Mesopotamië aan de Tigris, ten zuiden van het huidige Bagdad. In 312 door Seleucus gesticht waarna het snel Babylon verving als handelscentrum in de tweestromenvallei. Tot de verovering van de Parthen was de stad de Oostelijke hoofdstad van het rijk der Seleucieden. In de Partische campagne werd Seleucia grotendeels in brand gestoken en in 164 a.D. definitief door de Romeinen verwoest. In Syrië was ook nog een ander Seleucia gesticht dat als zeehaven voor Antiochus diende.
Macedonische officier in het leger van Alexander de Grote. Stichter van de dynastie der Seleucieden. Zoon van Antiochus (generaal in het leger van Alexanders' vader Philippos). Vergezelde Alexander op zijn campagnes in India vanaf 333 v.C. en werd een belangrijk staatsman in 323 onder Perdiccas, aan wiens dood in 321 hij mede schuldig was. Na de tweede scheiding in het Macedonische rijk en een periode waarin Seleucus zeggenschap had over de satrapie Babylonië, vluchtte hij naar Egypte en voerde Egyptische squadrons aan onder leiding van Ptolemaeus. Na de overwinning in de slag om Gaza in 312 v.C. was het voor Seleucus veilig om naar Babylon terug te keren en het rijk der Seleucieden te stichten. In de 9 jaar daaropvolgend wist hij het hele Macedonische gebied ten oosten van Babylon tot aan de Indus in te lijven. Na zware verliezen in India sloot Seleucus zich in 301 aan bij Lysimachus en wist Syrië en andere delen van Klein-Azië aan zijn rijk toe te voegen. Zijn prestige groeide na de gevangenname van Demetrius in 285 waarna hij eveneens in oorlog kwam met Lysimachus die in 281 in de strijd omkwam. Seleucus liet Azië aan Antiochus, maar nam op Egypte (Ptolemaeus' gebied) na het gehele rijk van Alexander de Grote weer in. Kwam eveneens in 281 om (vermoord door Ptolemaeus Keraunos).
Bijbelse figuur, ook bekend als Kronos. We vinden hem in Genesis 5:32. Oudste zoon van Noach. Ook op verschillende andere plaatsen in de Bijbel wordt zijn naam genoemd, o.a. in Genesis 6:10 en Genesis 7:13. In Genesis 11:10 tot en met 32 wordt uitgespeld wie tot zijn nageslacht behoort, waaronder Abraham, de stamvader van de joden. De joden worden vanwege de afstamming van Sem ook wel Semieten genoemd. Sem zou eveneens de voorvader zijn van de Arabieren, Arameërs, Assyriers en andere volken in het oude Midden-Oosten. Met zijn broer Jafeth geroemd om hun eerzaamheid. Zijn andere broer Cham heeft zijn vader in zijn dronkenschap en naaktheid bespot, diens zoon Kanaän werd hiervoor vervloekt. Kanaän zou de knecht van Sem zijn.
Afstammelingen van Sem, in de moderne wetenschap een samenvattende naam voor de uit Voor-Azië en Noord-Afrika bekende volken die Semitische talen spraken/spreken. De Semitische talen zijn een taalfamilie die onderling nog nauwer verwant is dan de Indo-Europese taalfamilie. Tot de Zuid-Semitische talen horen voornamelijk het Arabisch en het Ethiopisch. Tot de Noord-Semitische talen het Babylonisch, het Assyrisch, het Aramees (met Syrisch) en het Hebreeuws-Kanaänitisch (Foenicisch, Punisch, Hebreeuws en Moabitisch). Er bestaan voorhistorische relaties met het oud-Egyptisch en de Berbertalen. Alle Semitische talen worden geschreven van rechts naar links, behalve het Ethiopisch. Bovendien duiden de Ethiopische letters ook de vocaaluitspraak aan, wat in de andere talen niet gebeurt.
Zie: Sjammurabat
Koning van Assyrië van 705 tot 681 v.C. Zoon van Sargon II, (koning van Assyrië van 722 tot 705 v.C. en stichter van de dynastie die heerste tot de val van Ninevé (612 v.C.)). Senaherib bracht het grootste gedeelte van zijn leven door met gevechten, om het door zijn vader gestichte rijk te beschermen. Het is moeilijk om de exacte volgorde van zijn overwinningen te bepalen maar zijn eerste veldtocht zou tegen Babylonië zijn geweest. Later vocht hij tegen opstandige rijken uit het westen (Phoenicië, Palestina en de Fillistijnen) die gesteund werden door Egypte. In 701 v.C. versloeg hij de Egyptenaren te Eltekeh en bereidde zich voor om Jerusalem in te nemen. Jesaja had Hezekia nog gewaarschuwd niet deel te nemen aan de opstand tegen Assyrië maar de koning sloeg dat advies in de wind. Dientengevolge vernietigde Senaherib vele steden in Judea en belegerde Jerusalem, waarmee hij de koning dwong tot grote opofferingen. Hezekia bouwde de beroemde Siloam tunnel toen de watervoorziening werd bedreigd door de Assyrische troepen. Ontwikkelingen in Babylonië echter, noopten Senaherib terug te keren daarheen, alwaar hij een zee-oorlog voerde tegen de Chaldeeërs. Hij liet Elam verwaarlozen (gebied ten oosten van Babylonië, hoofdstad: Soesa) waardoor hij uiteindelijk in een strijd verzeild raakte met twee tegenstanders tegelijkertijd: de Elamieten en de Chaldeeërs, deze slag is de geschiedenis ingegaan als de slag bij Halulina (Khaluli) en werd gevoerd omstreeks 691 v.C. De uitkomst van deze slag is onzeker. Twee jaar later overwon en vernietigde hij Babylon. Hij liet kanalen en aquaducten bouwen en een prachtig paleis te Ninevé. Twee van zijn zonen, jaloers op hun broer Esar-haddon, vermoordden Senaherib. Esar-haddon werd zijn troonopvolger.
Zie Dsjelairieden
