Kaïro / Caïro (Arabisch: Misr al-Kahira, oftewel: het heersende Masr)
Huidige hoofdstad van Egypte aan de Nijldelta. Vele oude moskeeën en musea. In de 6e
eeuw lag op de plaats van Kaïro Chereohe. In de 14e eeuw kwam het tot grote bloei. Na de Turkse bezetting in 1517 raakte het in verval. Het bloeide weer op onder Engels bestuur.
Kalah / Kalkhu
Zie Nimrud
Kamiros
Archeologische stad op Rhodos, 35 k.m. ten zuidwesten van Rhodos-stad. Één van de drie machtige steden uit de oudheid van het eiland. Gebouwd uit donker steen, met huizen, tempels en bronnen (putten), grotendeels stammende uit de Hellenistische periode. Gelegen in een zacht glooiend dal. Herontdekt in 1929, (al in 1859 stuitten dorpelingen op oude graven) het werd toen het Griekse Pompeï genoemd, aangezien niemand wist waarom deze stad verlaten werd. In 226 v.C. ineengestort na een aardbeving. Het amphitheater, de huizen, straten en de marktplaats zijn nog heel goed te herkennen. Ook is een oude waterleiding gevonden, nog geheel intact. Ook bevindt zich hier een tempel van Pythian Apollo. Verder bekend van aardewerk met klaverbladvormige schenkrand en beschilderd met ogen (tegen boze geesten). In de streek van Kamiros is een begraafplaats gevonden bij het dorp Kalavarda. Bij de begraafplaats bij Makri Langoni heeft men de grafzuil van Krito en Trimarista gevonden, een beroemd stukje klassiek beeldhouwwerk. Bezoek ook eens de archeologische site van Kamiros.
Kanaän
Het land der oude Israëliërs (voorheen woonden daar de Kanaänieten), tussen de Jordaan en de Middellandse Zee. In oude Sumerische teksten uit het derde millennium v.C. wordt reeds gesproken over Kanaänieten. Ook in de bijbel komen we ze tegen; ze worden verdreven door de Israëliërs onder koning David, die zich permanent vestigen in Kanaän, wat in de bijbel "het beloofde land" wordt genoemd.
Karië
Landschap aan de Zuid-Westkust van Klein-Azië. Begrensd door Ionië, Lydië, Frygië en Lycië. Woonplaats der Kariërs. Werd in 545 v.C. door Perzië, later door Alexander de Grote en in 129 v.C. door de Romeinen onderworpen.
Kassieten / Kosseeërs
Volksstam in de oudheid in het Midden-Oosten. Veroverden 2e millennium v.C. Babylon. Werden 1171 v.C. door de Assyriërs en de Elamieten onderworpen. Aan de Kassieten is de invoering en gebruik van het paard te danken, evenals de invoering van een nieuwe kalender. Van hun heerschappij is niet zo veel bekend, grote kunstwerken hebben ze niet geproduceerd. In de tijd van Alexander de Grote komen de Kassieten als bergvolk nog steeds voor.
Kaukasus
Gebied in het Zuiden van Rusland tussen de Zwarte en de Kaspische Zee, ca. 185.000km2. Aan de Noordzijde vulkaangroepen van Elbroes (5629 m.) tot Kasbek (5046 m.). De hoogste top in het Oosten is de Basardusi met 4480 m. De Oostelijke uitloper wordt gevormd door een gebergte op het schiereiland Apsjeron (aardolie, slijkvulkanen, gasbronnen). De Zuid-Westelijke helling heeft een zacht klimaat, de Noordelijke helling koude winters en hete zomers.